Verhalen over leven
  mijn tuin in de zomer 

een klas in de Philomenaschool (3e kind van rechts, 2e rij van onder ben ik)

mijn geboorte
mijn geboorte

familie en vriendin
familie en vriendin

mijn lagere schooltijd
mijn lagere schooltijd
mijn middelbare schooltijd
mijn middelbare schooltijd

mijn vriendjes
mijn vriendjes

mijn vrije leventje
mijn vrije leventje

geboorte Amber
geboorte Amber

het leven van Amber en mezelf
het leven van Amber en mezelf

Jan in ons leven
Jan in ons leven



Het was met auto's nog rustig in de straat, waardoor daar veel gespeeld kon worden. Ik was ook echt een buitenspeel kind. Touwtje springen soms wel met vele kinderen uit de straat, elastieken, pinkelen, blikje trap, stelten lopen en nog veel meer. Dat kon allemaal toen nog, want ik kan me niet herinneren dat we op het mogelijk beschadigen van auto’s moesten letten. Het enige probleem was soms dat de bal bij iemand in de tuin terecht kwam. En ja, zoals in iedere straat wel het geval is, woonde er ook bij ons zo’n heks die dan de bal niet terug wilde geven.


Spelletjes doen deed ik ook erg graag en was daar behoorlijk fanatiek in; ik wilde graag winnen. Van Pim pam petten en het vlooienspel naar mens erger je niet, monopoly, kaarten, stratego, dammen enzo. Zo ook sjoelen op oudejaarsavond. Dit werd een traditie, wat we nu nog steeds doen. Kortom, ik heb mijn jeugd veelal spelend doorgebracht, zowel buiten als binnen.


De relatie tot mijn zussen in het dagelijks leven beperkte zich tot het spelen van spelletjes, tentje bouwen tijdens slecht-weer-dagen, de bijzondere (feest)dagen en natuurlijk de gezamenlijk avondmaaltijd waar nog wel eens gekibbeld werd. Dat kun je je ook wel voorstellen met 4 meiden. Verder gaat ieder zijns eigen weegs en heeft ieder een eigen vriendenkring. Echte oma’s en opa’s heb ik al snel niet meer. De ouders van mijn moeder waren vroeg overleden en zij heeft nog wat jaren als pleegkind bij haar tante en oom gewoond. Dit waren dan mijn oma en opa waar we iedere zondag naar toe gingen. Bij de ouders van mijn vader kwamen we doordat ze in Breda woonden maar heel weinig, en daar herinner ik me niets meer van. Als ik nog heel jong ben is de laatste echte oma al overleden.

 

TV kijken was in mijn tijd niet een algemene bezigheid. Bovendien had je niet een uitgebreid programma zoals nu en waren de tv’s zwart-wit. Pas in mijn pubertijd kregen wij een kleuren-tv. Ik herinner me dan ook dat er vlakbij ons mensen waren met wel een ktv, waar ik dan stiekem “voor” het raam ging kijken. Dit was heel bijzonder en herinner ik me ook als iets magisch.


Ik zal op de Philomenaschool in Haarlem Noord waar ik het redelijk naar mijn zin had. Echt dol op school was ik niet, maar ik was toen nog een braaf meisje die gewoon net als andere kinderen iedere morgen naar school liep.
In de zomervakanties stonden we op een camping in Heiloo, waar ik mooie herinneringen aan heb van veel buitenspelen en je lekker vrij voelen.
Verder was het Sinterklaasfeest telkens weer een grote traditie. Ieder jaar werd er door mijn ouders wel wat anders verzonnen met de kadootjes en genoot ik van de magie van deze gezellige pakjesavond. Een feest dat we ook nu nog steeds vieren.

 

Vanaf mijn 7e jaar speelde mijn leven zich ook voor een groot deel af op de sportclub Onze Gazellen. Ik begon te softballen en ging al snel mee op weekkampen in Brabant. Ik was hiervoor eigenlijk nog te jong, maar ze maakten een uitzondering voor mij omdat mijn oudere zus ook mee was.
De kampen waren altijd leuk en spannend. Slapen in het stro, lange nachten keten, droppings e.d. Doodmoe kwamen we na een week weer thuis. Al snel begon ik ook met handbal. In beide sporten werd ons team steeds beter en kwamen we hogerop. Het werd een goed en fanatiek team en ik genoot van de competitie.
Verder was ik een gezellig, bijdehand, nieuwsgierig, ondeugend en energiek kind.

 

Intussen hebben ook wij kleuren-tv gekregen en was het zaterdagavond tv-avond met limonade en chips. Mijn vader werkte bij damchips en kwam dan aan het einde van de week met een doos thuis. Wat was dat voor ons toch heerlijk.
Nadat damchips failliet gaat, begint mijn vader met een eigen schoonmaakbedrijfje. Inmiddels was hij al 50 jaar.