Verhalen over leven
  mijn tuin in de zomer 

voor 2 maanden pas ik op een huis en een hond in Ibiza

mijn geboorte
mijn geboorte

familie en vriendin
familie en vriendin

mijn lagere schooltijd
mijn lagere schooltijd

mijn middelbare schooltijd
mijn middelbare schooltijd

mijn vriendjes
mijn vriendjes

mijn vrije leventje
mijn vrije leventje
geboorte Amber
geboorte Amber

het leven van Amber en mezelf
het leven van Amber en mezelf

Jan in ons leven
Jan in ons leven



Een mooie tijd breekt aan. Van mannen had ik even genoeg, en ik voelde me vrij. Ik woonde zelfstandig, had leuke wisselende banen in de organisatorische kant, was weer begonnen met sporten (basketbal), vertoefde vooral in de vrouwenbeweging en ging regelmatig uit. Zo ontmoette ik Petto waar ik 4 jaar lang een hechte relatie mee heb gehad. We lieten elkaar vrij om te gaan en staan waar we wilden, maar hadden juist daarom een hechte relatie. Er was veel liefde maar het is nooit gekomen tot een echte verbintenis. Dat klopte ook niet in de fase van ons beider leven. Zo hebben we uiteindelijk elkaar ook weer losgelaten omdat het nooit compleet voelde. We hielden veel van elkaar maar moesten ieder onze eigen weg weer gaan.


Ik was in het werk nog altijd aan het freewheelen en wat ik wilde worden wist ik nog steeds niet. Intussen kreeg mijn moeder een eigen bloemenwinkel en werk ik soms bij haar in de zaak. Ook ben ik nog begonnen aan opleidingen die ik niet afmaakte. Een blauwe maandag elektrotechniek, en een jaartje activiteitenbegeleiding op de MBO.

Mijn leven had inmiddels een hele andere wending gekregen en het leek erop dat ik steeds meer mezelf werd, maar had tevens nog een lange weg te gaan in mijn persoonlijke ontwikkelingen.


Er passeerde nog een aantal mannen mijn leven, maar deze waren niet goed voor mij. Niet dat zij niet goed waren, maar ze confronteerden me met een oud stuk zeer door hun doen en laten. Mijn angst om verlaten te worden. Deze jaren waren niet makkelijk, maar zeker ook niet onbelangrijk voor mijn ontwikkeling.

Al snel ontdekte ik dat full-time werken niet mijn ding was. Er bestond nog meer dan dat en ruilde een maatschappelijke carrière in voor een spirituele carrière. Jaren ging ik op zoek naar mijn eigen waarheid. Wie ben ik en wat is de bedoeling van mijn bestaan. Zo passeerden een aantal stromingen, zoals de bagwan, waar ik me nooit bij aangesloten heb. Ik was en ben nogal een einzelgänger en zal me nooit aansluiten bij een of andere groepering. Ik pik eruit wat ik kan gebruiken en laat de rest voor wat het is.


Één van de belangrijkste gevoelens die ik toen kreeg was dat ik bestond, en dat ik in dit leven te leren had om vrouw te zijn. Ik was het fysiek wel, maar vond het emotioneel een hele klus. Zo leefde ik ook jaren in strijd met mijn menstruatie. In de loop van de jaren ging het vrouwzijn me steeds beter af en werden ook de maandelijkse perikelen minder problematisch.