Verhalen over leven
  mijn tuin in de zomer 

amber

mijn geboorte
mijn geboorte

familie en vriendin
familie en vriendin

mijn lagere schooltijd
mijn lagere schooltijd

mijn middelbare schooltijd
mijn middelbare schooltijd

mijn vriendjes
mijn vriendjes

mijn vrije leventje
mijn vrije leventje

geboorte Amber
geboorte Amber
het leven van Amber en mezelf
het leven van Amber en mezelf

Jan in ons leven
Jan in ons leven



Ongeveer in 1990 leerde ik Jan kennen en we werden direct verliefd op elkaar. Toch waren we niet klaar voor een relatie met elkaar. Ik was te bang om het aan te gaan en Jan ging het ook nooit aan. Dat hij dit niet deed stoorde me enorm, maar kwam me ook goed uit, wat ik toen nog niet doorhad.
Onze relatie werd dus een knipperlichtrelatie. Als het dan weer “uit” was, zover het ooit “aan” was, namen we weer afstand om het e.e.a. te verwerken. Als we onze wonden weer gelikt hadden, konden we elkaar weer ontmoeten als vrienden. Dit werkte wonderlijk goed en zo waren we dan weer geruime tijd vrienden om vervolgens toch weer verliefd te worden op elkaar. Het bizarre was, dat ik me ook altijd als een echte vriend kon voelen als we verder niets hadden met elkaar en kon ik genieten van het feit dat hij gelukkige momenten kon hebben met een andere vrouw. Ik gunde het hem. Een partnerschap was gewoonweg te moeilijk voor ons.


Intussen ontmoet ik de vader van mijn kind waar ik  verliefd op werd en waar ik een relatie mee aan wilde gaan. Dit was op zich uniek, want ik had altijd een vrijbuitersgeest; Ik wilde me niet binden. Achteraf gezien, had dit veelal te maken met mijn angst om me te binden.
Al gauw werd Amber geboren; december 1992. Ikzelf was niet geboren met een sterk moederschapsgevoel en ik heb het echt moeten leren met vallen en opstaan. Ik was inmiddels al 33 jaar en had een vrij leven gehad, en moest erg wennen aan verantwoordelijkheden. Dat ik van haar hield, stond als een paal boven water.

 

Voor het eerst in mijn leven wist ik wat onvoorwaardelijke liefde betekende. De oermoeder in mij werd wakker.
De relatie met haar vader ging stuk. We hadden te weinig tijd genomen om elkaar beter te leren kennen en waren niet bestand tegen de problemen die we later tegenkwamen. Mijn wereld stortte in. Mijn angst om verlaten te worden was waarheid geworden, want hij had inmiddels ook iets met een ander. Het was nog niet duidelijk hoe het met ons verder zou gaan, maar mijn instorting was zo compleet, dat ik niet anders kon dan in de diepe put van een akelig trauma te gaan zitten om mezelf weer terug te kunnen vinden.
Wat dan in eerste instantie mezelf was is geen pretje om aan terug te denken, want dit was één en al kommer en kwel en met geen pen te beschrijven.

Heel langzaam ben ik uit de put geklommen en kwam ik er gelukkig veel sterker uit dan ik ooit was. Ik werd veel opener, mededeelzamer en toegankelijker voor mijn omgeving.


De eerste jaren alleen met Amber waren niet makkelijk. Ik moest mezelf weer helemaal opnieuw ontdekken, mezelf ontdoen van allerlei ballast en weer kracht zien te krijgen om mijn eigen leven op poten te zetten.
Wat wilde ik, hoe wilde ik het en wat kon ik aan?